Testimonial

‘Ik vind het oprecht verdrietig hoe verdeeld we zijn’
Sheily Belhaj

Su-Shi

Als journalist bij een buitenlandprogramma zie ik vaak droge feiten binnendruppelen op de Telex: sjiitische moskee gebombardeerd, clashes tussen soennieten en sjiieten, sjiitische leider begint opstand tegen soennieten, etcetera, etcetera. Soms worden die droge feiten, die kwalijk genoeg vaak al niet meer in staat zijn om me te raken, een verhaal over mensen. Schrijnende verhalen over Syrische vluchtelingen wiens hele familie is uitgeroeid. Soms een hoopvol verhaal over rivaliserende jeugdbendes in Libanon die zich via de kracht van cultuur weten te verzoenen met elkaar. En heel vaak blijven het berichtjes van 5 regels op bladzijde 10 van de krant. Want ja, soennieten, sjiieten, oorlog, conflict: daar zijn we inmiddels aan gewend.

Het gaat vaak natuurlijk om veel meer dan theologische verschillen, het gaat vaak vooral om macht. Maar dat neemt niet weg dat over de hele wereld soennieten en sjiieten gezworen vijanden van elkaar lijken te worden, ook in Nederland. Er bestaan websites die sjiieten ‘ontmaskeren’, sjiiet wordt gebruikt als scheldwoord en andersom is het ook niet een en al liefde. En dan hebben we het alleen nog maar over de verschillen tussen sjiieten en soennieten. Maar ook de houding ten opzichte van soefi’s, progressieve of juist orthodoxe moslims. We, de moslimgemeenschap, lijken constant bezig te zijn met elkaar te veroordelen en dat soms ook nog met harde termen, hoe vaak ik al niet heb gehoord dat ik helemaal geen ‘we’ mag schrijven, omdat ik niet in een standaard moslimhokje te plaatsen ben.

Ik vind het oprecht verdrietig, maar ook verbazingwekkend hoe verdeeld de gemeenschap is in een tijd waarin de islam vaak onterecht en door ongenuanceerde berichtgeving onder vuur ligt. Ik hoor vaak moslims, die zich mengen in het verhitte islamdebat, zeggen: je kan het nooit goed doen, vanuit de extreemrechtse hoek als uit de islamitische hoek krijg je bergen kritiek over je heen. Ik zou het mooi vinden als de moslimgemeenschap in Nederland elkaar wat meer zou supporten. Door te accepteren dat er verschillen zijn, dat eigenlijk niemand in een standaard hokje past. En door vanuit dat beginpunt het debat aan te gaan. Dat mag best schuren, maar hoeft niet kwetsend te zijn. En daarom vond ik Su-Shi meteen niet alleen een heel mooi, maar in deze tijd ook hoogst noodzakelijk, initiatief.

Deze tekst is met de namen van respectievelijk deze site en de auteur gelicenseerd onder een Creative Commons Naamsvermelding-GelijkDelen 4.0 Internationaal Licentie.